Napój Cran-Max™ + Mannoza - GymBeam

Napój Cran-Max™ + Mannose od GymBeam to proszek do przygotowania napoju zawierający trzy składniki aktywne. Jedna porcja waży 3,5 grama i zawiera 2000 mg mannozy, 880 mg inuliny oraz 500 mg opatentowanego ekstraktu z żurawiny Cran-Max™.

To łącznie daje: 3380 mg z 3500 mg. Na naturalny aromat i substancję słodzącą pozostaje 120 miligramów, czyli 3,4% porcji. W przypadku napojów w proszku ta liczba jest najlepszym dostępnym wskaźnikiem. Wiele produktów w tej kategorii składa się głównie z wypełniaczy, aromatów, kwasów i substancji słodzących, a składniki aktywne stanowią jedynie ułamek ich zawartości. Tutaj jest odwrotnie i można to sprawdzić bezpośrednio w tabeli wartości odżywczych – wystarczy odjąć sumę składników od masy porcji.

Na etykietach ekstraktów z żurawiny pojawiają się trzy informacje, z których każda oznacza coś innego. Większość produktów nie podaje żadnej z nich albo podaje jedynie „ekstrakt z żurawiny” bez dalszych szczegółów.

Żurawinę stosowano na problemy z układem moczowym na długo przed tym, zanim ktokolwiek wiedział dlaczego. Pierwsze wyjaśnienie brzmiało logicznie: sok żurawinowy jest kwaśny, więc zakwasza mocz, a bakteriom trudniej się w nim rozwijać. Ta teoria utrzymywała się przez dziesięciolecia. Była błędna. Ilość kwasu, która rzeczywiście trafia do moczu, jest zbyt mała, by cokolwiek zmienić.

Prawdziwe wyjaśnienie pojawiło się znacznie później i jest ciekawsze. Bakterie nie mogą po prostu unosić się w moczu — muszą się do czegoś przyczepić, inaczej organizm je wypłucze. Służą im do tego drobne wypustki, którymi przylegają do ściany pęcherza moczowego. A proantocyjanidyny utrudniają im przyczepianie się. Nie zabijają bakterii. Jedynie utrudniają im utrzymanie się na miejscu.

Oto szczegół, o którym większość osób nie wie. Proantocyjanidyny występują w wielu produktach, takich jak jagody, winogrona, jabłka czy kakao. Jednak nie są to te same cząsteczki. Istnieją dwa rodzaje wiązań, za pomocą których cząsteczki te łączą się w łańcuchy. W większości owoców występuje jeden rodzaj. W żurawinie występuje drugi i to właśnie ten odmienny rodzaj wiązania sprawia, że żurawina utrudnia bakteriom przyleganie. Dlatego pod tym względem żurawiny nie można zastąpić niczym innym, nawet jeśli na opakowaniu widnieje to samo słowo „proantocyjanidyny”.

Cochrane zajmuje się żurawiną od 1998 roku, a od tego czasu przegląd aktualizowano trzykrotnie. Ciekawe jest to, że można prześledzić, jak gromadziła się wiedza.

Przeglądy Cochrane należą do najbardziej wiarygodnych źródeł w medycynie. Ich przegląd dotyczący żurawiny ukazuje się od 1998 roku, a jego najnowszą wersję z końca 2023 roku oparto na pięćdziesięciu badaniach z randomizacją, obejmujących niemal dziewięć tysięcy uczestników. Wniosek jest ostrożnie pozytywny i dotyczy określonych grup osób, a nie wszystkich. Ciekawsze jest jednak jedno zdanie, które autorzy napisali niemal mimochodem: dotąd nie ustalono, ile proantocyjanidyn powinien właściwie zawierać produkt. W każdym badaniu zastosowano inny preparat i inną ilość, a w niektórych w ogóle jej nie podano. Dlatego wyniki w tej dziedzinie są tak rozbieżne. To właśnie tę lukę wypełnia nasza standaryzacja. Podczas gdy większość producentów pisze na opakowaniu „ekstrakt z żurawiny”, my podajemy dokładną wartość.¹